ພຣະທາດຫຼວງ (Pha That Luang) ຫຼື ຊື່ເຕັມວ່າ ພຣະເຈດີໂລກະຈຸຫຼາມະນີ ທີ່ຕັ້ງຕະຫຼົງຢູ່ໃຈກາງນະຄອນຫຼວງວຽງຈັນ ບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ສະຖານທີ່ທາງສາດສະໜາ ແຕ່ເປັນ ສັນຍາລັກອັນສັກສິດສູງສຸດ ແລະເປັນ ຫົວໃຈຂອງຊາດລາວ ທີ່ເຊື່ອມໂຍງປະຫວັດສາດອັນຍາວນານ ຄວາມເຊື່ອຖືໃນພຸດທະສາດສະໜາ ແລະ ຈິດວິນຍານແຫ່ງເອກະລາດຂອງຊາວລາວໄວ້ຢ່າງແນບແພນ.
ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງຕຳນານພຣະທາດຫຼວງ
ຕາມຕຳນານທ້ອງຖິ່ນແລະຫຼັກຖານທາງປະຫວັດສາດ ເຊື່ອກັນວ່າ ການກໍ່ສ້າງພຣະທາດແຫ່ງນີ້ມີຮາກຖານຍ້ອນກັບໄປເຖິງ ພຸດທະສັກກະລາດທີ 3 (ປະມານ ພ.ສ. 238) ເຊິ່ງເປັນຍຸກທີ່ພຸດທະສາດສະໜາເລີ່ມແຜ່ຂະຫຍາຍເຂົ້າສູ່ດິນແດນສຸວັນນະພູມ.
ໃນຊ່ວງແລກເລີ່ມກໍ່ສ້າງຂຶ້ນເພື່ອບັນຈຸ ພຣະບົມສາລີລິກທາດສ່ວນຫົວເໜ່າ 27 ພຣະອົງ ທີ່ອັນເຊີນມາຈາກເມືອງຣາຊະຄື ປະເທດອິນເດຍ.
ໃນປີ ພ.ສ. 2109 ສົມເດັດພຣະໄຊເຊດຖາທິຣາດ ໄດ້ມີພຣະລາຊະໂອການໃຫ້ສ້າງອົງພຣະທາດຂຶ້ນໃໝ່ເພື່ອຄອບເຈດີເກົ່າ ໂດຍອອກແບບໃຫ້ໃຫຍ່ໂຕ ແລະສົງ່າງາມ ສົມກັບການເປັນສູນກາງຂອງນະຄອນຫຼວງ.
ພຣະທາດຫຼວງ: ສູນຮວມຈິດວິນຍານ ແລະ ເອກະລັກຂອງຊາດລາວ
ໃນປັດຈຸບັນ ພຣະທາດຫຼວງບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນສະຖານທີ່ແຫ່ງການແສງສືກຂອງຊາວພຸດທະ ແຕ່ຍັງເປັນ ສັນຍາລັກປະກົດຢູ່ບນຕາຣາແຜ່ນດິນ ແລະ ທະນະບັດຂອງສາທາລະນະລັດປະຊາທິປະໄຕປະຊາຊົນລາວ ອັນສະທ້ອນເຖິງເອກະລັກ ແລະ ຄວາມພາກພູມໃຈຂອງຊາວລາວ.
ທຸກປີຈະມີພຸດທະສາວົກ ແລະນັກທ່ອງທ່ຽວແຫ່ງໄຫຼໄປຮ່ວມ ບຸນພຣະທາດຫຼວງ ໃນຊ່ວງວັນເພັນເດືອນ 12 (ປະມານເດືອນພະຈິກ)
ຖືກວ່າເປັນງານບຸນທາງສາດສະໜາທີ່ໃຫຍ່ທີ່ສຸດຂອງປະເທດ.
ພຣະທາດຫຼວງກັບຄວາມເຊື່ອດ້ານໂຊກລາບ
ຜູ້ທີ່ໄປສັກກາລະພຣະທາດຫຼວງ ມັກຈະຕັ້ງຈິດອະທິຖານຂໍພອນໃນເລື່ອງຕ່າງໆ ລວມທັງໂຊກລາບ ເງິນທອງ ແລະຄວາມສຳເລັດໃນຊີວິດ ໂດຍເປັນພິທີ ຈຸດທູບ 5 ດອກ ຖວາຍດອກບົວ ພ້ອມກັບການຕັ້ງຈິດທີ່ໝັ້ນຄົງເພື່ອຂໍພອນ.
ບ່ອນທີ່ນິຍົມໄປສັກກາລະສູງສຸດ ຄື ບໍ່ນ້ຳສັກສິດ ທີ່ເຊື່ອກັນວ່າເປັນ “ຮູພະຍານາກ” ຫຼື ປະຕູທາງເຂົ້າສູ່ເມືອງບາດານ ແຫ່ງພະຍານາກ.
ການສັກກາລະທີ່ຈຸດນີ້ເຊື່ອວ່າຈະເສີມສ້າງໂຊກລາບ ການເງິນ ແລະຄວາມອຸດົມສົມບູນໃນຊີວິດ.
ບຸນພຣະທາດຫຼວງ: ງານບຸນໃຫຍ່ທີ່ສຸດຂອງປະເທດລາວ
ງານ “ບຸນພຣະທາດຫຼວງ” ເປັນງານບຸນທີ່ໃຫຍ່ແລະສຳຄັນທີ່ສຸດຂອງປະເທດ ຈັດຂຶ້ນໃນຊ່ວງວັນເພັນເດືອນ 12.
ຊາວພຸດທະຈາກທົ່ວປະເທດຈະມາຮ່ວມ ຕັກບາດ ແລະ ເວຍຽນທຽນ
ເຊື່ອກັນວ່າເປັນການສະສົມບຸນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະຈະນຳພາຄວາມເປັນສິລິມົງຄຸນມາສູ່ຊີວິດ.
